Radithor adlı radyumlu içecek, 1920'lerde enerji verdiği ve insanları gençleştirdiği iddiasıyla eczanelerde satılıyordu. Ürün, dönemin sağlık standartları içinde güvenilir sayıldı; ancak uzun vadede bazı tüketicilerde ağır radyasyon zehirlenmesine neden oldu.
O yıllarda radyasyon bugünkü gibi korkulan bir konu değildi. Birçok kişi radyumun vücuda enerji verdiğine, gençleştirdiğine ve bazı hastalıkları iyileştirdiğine inanıyordu. Bu inançla sabunlardan diş macunlarına, kozmetik ürünlerden çeşitli içeceklere kadar pek çok "radyoaktif" ürün piyasaya sürüldü.
Radithor'un arkasındaki isim William J. A. Bailey olarak kayıtlarda yer aldı. Bailey'in aslında gerçek bir doktor olmadığı daha sonra ortaya çıktı; buna rağmen ürünü bilimsel bir tedavi yöntemi gibi tanıttı ve geniş kitlelere ulaştırdı.
Ürünün tarihe geçmesine neden olan en dikkat çekici vaka ise iş insanı ve amatör golf şampiyonu Eben Byers'a ait. Bir sağlık sorunu nedeniyle doktor tavsiyesiyle Radithor kullanmaya başlayan Byers, ilk başlarda kendisini daha enerjik hissettiğini düşünerek düzenli kullanıma devam etti; kaynaklara göre yıllar içinde yaklaşık 1.400 şişe tüketti.
Zamanla Byers'ın vücudunda korkutucu belirtiler ortaya çıktı: dişlerin dökülmesi, çenede ciddi hasar ve kemik dokularında parçalanma gibi bulgular gelişti. Doktorlar uzun vadede bunun ağır radyasyon zehirlenmesinden kaynaklandığını tespit etti.
Radithor olayı, dönemin tıbbi bilgisi ve düzenlemelerinin yetersizliğini ortaya koydu. Gizli bir ürün olmamasına rağmen eczanelerde güvenle satılabilmesi, radyasyonun uzun vadeli etkilerinin o dönemde ne kadar az anlaşıldığını gösteriyor ve skandal olarak tarihe geçti.
Yorumlar